Üstüme oturacak şiirler
arıyorum kitaplarda, sokaklarda
herkes mi çekinmiş, değmeden/ değinmeden geçmiş bana
İnanamıyorum! sakinleşip,
elime bir iğne alıyorum,
korkma,
üstüme oturacak şiirler dikiyorum.
Duştan yeni çıkmış toprak suratıma bakıyor
''Kan var bütün kelimelerin altında'' diyorum.
Kahve al kendine oradan, siyahını bana ver.
Üstüme sinmiş kokusu korkunun
daha iyi fark edersin, tohumunda telve.
Şimdi, ''Bırak beni o nehirlere!'' desem
Ten hafızam kokumu da alıp gidecekse, bırakıver
sarı bir yaprak uğurlar gibi akıntıya.
Akışına çomak soktuğumuz ayıbın koynunda
unutmak geç gelen bir kabulleniş.
Rezil rüsva ikilemlerimin ilikleri sızlıyor.
''Kendimizin içinden yeni bir kendimiz çıkarmaya zorlandığımız anlar gibi''
Ruhumun astarında, evvelimden kalan birkaç kelime buluyorum
Tatmak için ağzıma atıyorum
Başımda fötr şapka,
kovboy edasındayım tüm gün,
ağzımda
tek bir kelime
bir kelime
kelime...
işintadıkaçıyor, tut!
Merhemim olsa..
Kocakarı ilaçları dahi surat çeviriyor benmerkeziyetçiliğime.
''Şimdi ne yapalım?'' desem bana,
''İçelim!'' diyeceğim.
İyisi mi,
kahve al kendime sen bi,
siyahını bana ver.
Terzi miyim
Enkazlardan anı toplayan bir hurdacı mı, karışıyortümyüzler.
sokak sokak
sapak sapak arıyorum bilmediğimi.
İzliyorum benden gizli
Ellerim temiz, gözlerim kirli.
Kahve bittiyse,
tenimin altına sokuver elini, toprak!
taşın altına sokulur gibi..
Emilirken yılların kanattığı,
dudağımdaki mürekkep ben tadında.
Sarmal bir aşkınlık bu.
Siyahım.
Gururluyum.
Pas tutmuş zeminleri çatırdatır
gerçekliğin üstüne abanan zorakilikler.
Tok bir ses çıkarıyor yaş karanlığa düşerken
karga kanadında yıllanmış şarap
iç beni
siyahını ortamıza ser.
öpüp tüm deli(li)klerimi
söküğümü dikemesem de
dikiyorum kendi içime kendimi.
Oh, sadece rüyaymış! dermişçesine
Oh! Sadece hayatmış..
-Serapmış.
ı.ö.
20.12.09
20.12.09

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder